ایمپلنت دندان

 ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندانی ، یکی از اجزای جراحی است که با استخوان فک و یا جمجمه برای پشتیبانی از پروتز دندان مانند تاج،پل، دندان مصنوعی، پروتز صورت و یا به عنوان یک لنگر ارتودنسی عمل می کند . پایه ای برای ایمپلنت های دندانی

مدرن، یک فرایند بیولوژیک به نام osseointegration است که در آن مواد مانند تیتانیوم یک پیوند صمیمی به استخوان ایجاد می کنند.

آرایشی ایمپلنت برای اولین بار قرار داده می شود به طوری که به احتمال زیاد به داخل استخوان سازی می رسد، سپس یک پروتز دندان اضافه می شود. قبل از اینکه پروتز دندان (یک دندان، پل یا دندان مصنوعی) به ایمپلنت متصل شود، یک مقدار متغیر زمان بهبودی لازم است، و یا یک انتهایی که پروتز دندان را نگه می دارد، قرار می گیرد.

موفقیت یا شکست ایمپلنتها

موفقیت یا شکست ایمپلنتها بستگی به سلامت فرد دریافت کننده درمان، داروهایی است که احتمال شكستگی استخوان و سلامت بافت در دهان را تحت تاثیر قرار می دهند.

مقدار استرس که بر روی ایمپلنت و ثابت در عمل طبیعی قرار می گیرد نیز مورد ارزیابی قرار می گیرد .

برنامه ریزی موقعیت و تعداد ایمپلنت های کلیدی برای سلامتی درازمدت پروتز است ، زیرا نیروهای بیومکانیک در طی جویدن ممکن است قابل توجه باشد.

موقعیت ایمپلنت ها با موقعیت و زاویه دندان های مجاور، با استفاده از شبیه سازی آزمایشگاه یا با استفاده از توموگرافی کامپیوتری با شبیه سازی CAD / CAM و راهنماهای جراحی به نام استنت ها تعیین می شود.

پیش نیازهای موفقیت طولانی مدت ایمپلنت های دندانی Osseointegrated پوکی استخوان و لثه سالم است.

از آنجایی که هر دو می توانند بعد از استخراج دندان آتروفی کنند، گاهی لازم است که پروسه های پیش دفاعی مثل لانه سینوس یا پیوند لثه ای برای بازسازی زیبایی استخوان و لثه استفاده شود.

پروتز نهایی می تواند ثابت باشد، جایی که فرد نمی تواند دندان مصنوعی یا دندان ها را از دهان خود بیرون بیاورد یا قابل

جابجایی، جایی که بتوانند پروتز را حذف کنند. در هر مورد یک آستانه به آرایش ایمپلنت وصل شده است. جایی که پروتز

ثابت است، تاج، پل یا دندان مصنوعی به آستانه یا با پیچ و یا با سیمان دندان ثابت می شود. جایی که پروتز قابل

جابجایی است، یک آداپتور مربوطه در پروتز قرار داده می شود تا دو قطعه بتوانند با یکدیگر هماهنگ شوند.

خطرات و عوارض مربوط به درمان ایمپلنت؟

خطرات و عوارض مربوط به درمان ایمپلنت به مواردی که در طی عمل جراحی اتفاق می افتد (مانند خونریزی بیش از حد یا آسیب به عصب)، آنهایی که در شش ماه اول رخ می دهند.

(مانند عفونت و عدم شکستگی) و مواردی که در طولانی مدت رخ می دهند ( مانند پروبیوتیک و شکستگی های مکانیکی)

در حضور بافت های سالم، یک ایمپلنت به خوبی یکپارچه با بارهای بیومکانیکی مناسب می تواند میزان ۵ ساله باقیمانده از ۹۳ تا ۹۸ درصد را داشته باشد.

قیمت؟